Skip to main content

Սամա'այի ծեսը

Մի լեգենդի համաձայն մի օր Ռումին շուկայում մուրճի ռիթմիկ հարվածների տակ զիքր է լսում (լա իլլահ իլլա Ալլահ), էքստազի մեջ է ընկնում, ձեռքերը պարզում է ու սկսում է պտտվել: Արդյունքում առաջանում է սամա'-ի ծիսակարգը: 


2005թ. ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Մեվլեվիական սամա' ծիսակարգը ճանաչել է մարդկության բանավոր և ոչ նյութական մշակութային գլուխգործոց: 

 Սուֆիների հագուստի ամեն մասն ունի իր նշանակությունը.
կոնաձև գլխարկը շիրմաքար է խորհրդանշում, թիկնոցը՝ դագաղ, շրջազգեստը՝ պատանք:
Շեյխը արևն է, իսկ մյուսները պտտվում են նրա շուրջը, միաժամանակ պտտվելով նաև սեփական սրտի շուրջը:
Սև թիկնոցի հանելը խորհրդանշում է հոգևոր վերածնունդ: 

Պտույտները սկսելուց առաջ սեմազենը ձեռքերը խաչած է պահում, ինչը նշանակում է հնազանդություն Աստծուն, հետո ձեռքերը բացվում են: Աջ ձեռքը ափով վերև է պահվում, ինչը նշանակում է, որ նա պատրաստ է Աստծո օրհնությունը ստանալ, իսկ ձախ ձեռքը ափով գետնին է ուղղված:

Սամա'-ի ժամանակ 4 երաժշտական շարժում (սալամ) է փոխվում, ամեն մեկը իր նշանակությունն ունի:

Popular posts from this blog

The Muallaqa of Imru al Qays and Its Translations Into English

The  Muallaqa  of the Pre-Islamic Arab poet Imru al Qays 1  is his most important poem. It is considered by many to be one of the greatest masterpieces of ancient Arabic literature, or even of Arabic literature in general. It has been translated into English several times; the first translation was done by Sir William Jones in the 18th Century, and the most recent just a few years ago, by the Irish poet Desmond O'Grady. Yet in order to truly understand its significance, it is first necessary to first explain a little the background of the time and place in which it was written.
Կարդալ ամբողջը

91 տարեկան հասակում կյանքից հեռացավ պրոֆեսոր Բոլշակովը

ԵՊՀ Արաբագիտության բաժին ընդունված ուսանողն առաջին կուրսից իսկ ծանոթանում է մի շարք մասնագիտական գրքերի։ Չնայած մասնագիտական պատմագրությունը անընդհատ զարգանում է, նորանոր գրքեր են տեղ գտնում հիմնական մասնագիտական ընթերցանության շարքերում՝ որոշ գրքեր անսասան մնում են իրենց տեղում։ Այդ կայունների շարքին է պատկանում պրոֆեսոր Օլեգ Բոլշակովի «Խալիֆայության պատմություն» քառահատորյակը [1] ։
Կարդալ ամբողջը

The hanged poem of Antarah ibn Shaddad

Have the poets left in the garment a place for a patch to be patched by me; and did you know the abode of your beloved after reflection? 2 The vestige of the house, which did not speak, confounded thee, until it spoke by means of signs, like one deaf and dumb.    Verily, I kept my she-camel there long grumbling, with a yearning at the blackened stones, keeping and standing firm in their own places.    It is the abode of a friend, languishing in her glance, submissive in the embrace, pleasant of smile.
Կարդալ ամբողջը