Skip to main content

Սամա'այի ծեսը

Մի լեգենդի համաձայն մի օր Ռումին շուկայում մուրճի ռիթմիկ հարվածների տակ զիքր է լսում (լա իլլահ իլլա Ալլահ), էքստազի մեջ է ընկնում, ձեռքերը պարզում է ու սկսում է պտտվել: Արդյունքում առաջանում է սամա'-ի ծիսակարգը: 


2005թ. ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Մեվլեվիական սամա' ծիսակարգը ճանաչել է մարդկության բանավոր և ոչ նյութական մշակութային գլուխգործոց: 

Սուֆիների հագուստի ամեն մասն ունի իր նշանակությունը.
կոնաձև գլխարկը շիրմաքար է խորհրդանշում, թիկնոցը՝ դագաղ, շրջազգեստը՝ պատանք:
Շեյխը արևն է, իսկ մյուսները պտտվում են նրա շուրջը, միաժամանակ պտտվելով նաև սեփական սրտի շուրջը:
Սև թիկնոցի հանելը խորհրդանշում է հոգևոր վերածնունդ: 


Պտույտները սկսելուց առաջ սեմազենը ձեռքերը խաչած է պահում, ինչը նշանակում է հնազանդություն Աստծուն, հետո ձեռքերը բացվում են: Աջ ձեռքը ափով վերև է պահվում, ինչը նշանակում է, որ նա պատրաստ է Աստծո օրհնությունը ստանալ, իսկ ձախ ձեռքը ափով գետնին է ուղղված:


Սամա'-ի ժամանակ 4 երաժշտական շարժում (սալամ) է փոխվում, ամեն մեկը իր նշանակությունն ունի:




Popular posts from this blog

The Muallaqa of Imru al Qays and Its Translations Into English

The  Muallaqa  of the Pre-Islamic Arab poet Imru al Qays 1  is his most important poem. It is considered by many to be one of the greatest masterpieces of ancient Arabic literature, or even of Arabic literature in general. It has been translated into English several times; the first translation was done by Sir William Jones in the 18th Century, and the most recent just a few years ago, by the Irish poet Desmond O'Grady. Yet in order to truly understand its significance, it is first necessary to first explain a little the background of the time and place in which it was written.

91 տարեկան հասակում կյանքից հեռացավ պրոֆեսոր Բոլշակովը

ԵՊՀ Արաբագիտության բաժին ընդունված ուսանողն առաջին կուրսից իսկ ծանոթանում է մի շարք մասնագիտական գրքերի։ Չնայած մասնագիտական պատմագրությունը անընդհատ զարգանում է, նորանոր գրքեր են տեղ գտնում հիմնական մասնագիտական ընթերցանության շարքերում՝ որոշ գրքեր անսասան մնում են իրենց տեղում։ Այդ կայունների շարքին է պատկանում պրոֆեսոր Օլեգ Բոլշակովի «Խալիֆայության պատմություն» քառահատորյակը [1] ։

Նահապետ Ռուսինյան «Կիլիկիա»

Նահապետ Ռուսինյան (1819-1876), հայ գրող, մանկավարժ, ազգային գործիչ: Ծնվել է Կեսարիա գավառի Էվքէերե գյուղում, սովորել է Կեսարիայում, այնուհետև՝ Կ.Պոլսում: 1844-51թթ. շարունակել է ուսումը Փարիզի Սորբոնի համալսարանում՝ ստանալով բժշկագիտության դոկտորի աստիճան: 1851թ. վերադառնալով Պոլիս՝ ծավալել է մանկավարժական, ազգային-հասարակական լայն գործունեություն՝ մեծ մասնակցություն բերելով արևմտահայոց Ազգային Սահմանադրության մշակման ու հաստատման աշխատանքներին: Ռուսինյանի «Կիլիկիա» բանաստեղծությունը, գրված 1860թ. հաստատուն տեղ ունի մեր ժողովրդի հիշողության մեջ, շնորհիվ հայրենասիրական ոգու և անկեղծ ներշնչանքի ( դարձել է երգ, երաժշտությունը՝ Գաբրիել Երանյանի): «Կիլիկիա» Երբոր բացուին դռներն յուսոյ, Եւ մեր երկրէն փախ տայ ձըմեռ, Չըքնաղ երկիրն մեր Արմենիոյ, - Երբ փայլե իւր քաղցրիկ օրեր. Երբոր ծիծառն իր բոյն դառնայ, Երբոր ծառերն հագնին տերև` Ցանկամ տեսնել զիմ Կիլիկիա, Աշխարհ, որ ինձ ետուր արև: Տեսի դաշտերըն Սուրիոյ, Լեառն Լիբանան և իւր մայրեր. Տեսի զերկիրն Իտալիոյ, Վենետիկ և իւր կոնտոլներ. Կըղզի նման չիք...